‫کوچیکه....خیلی کوچیکه
‫ژاپن در مقایسه با اروپا خیلی کوچیکه
‫موافقی ،کونیشی؟
‫بله!
‫هنوزم خودتو یه مسیحی میدونی؟
‫عالیجناب!
‫البته که نه!
‫میدونی چرا کشیش ها رو قبول ندارم؟
‫کشورهای بیشماری توی اروپا هست.
‫پرتقال و اسپانیا که کشیش ها از اونجا اومدن ، انگلستان ، لهستان ، روسیه...
‫اونا هم درگیرِ جنگ هستن.
‫اخرین کشوری که ایستادگی کنه، میشه نایب السلطنه ی کلِ اروپا
‫بعدش نوبتِ ژاپن ،چوسان و سرزمین پهناور مینگ میشه
‫در اون موقع کشیش ها راهنماشون میشن
‫من نمیتونم خیانت رو بپذیرم ،کونیشی
‫همچنین نمیتونیم به ابتکار عملمون ببازیم
‫بخاطر همین تسخیرِ مینگ و چوسان خیلی مهمه
‫برای تصرف کردن دنیا اول باید راهِ زمینی مون
‫رو صاف کنیم، درست نمیگم کونیشی؟
‫البته ، عالیجناب
‫پس چرا شاهِ چوسان با خراج، پیش من نمیاد؟
‫چند ماهه که "سو" رفته به چوسان!
‫عالیجناب...
‫شاهِ چوسان باید جلوی من زانو بزنه ‫و مسیرِ مینگ باز بشه!
‫درغیراینصورت، به وفاداریت شک خواهم کرد. ‫مفهومه؟
‫بله ، قربان
‫در این زمان هیدیوشی در ژاپن خود را "مرد جهان مینامید"
‫ جاه طلبی او بر پایه ی تصرف کل جهان بود
‫ اولین هدف او این بود که حاکم چوسان را برایاعتراف به پَستی اش دستگیر کند.
‫و یک گذرگاه از طریق شبه جزیره به چین به دست بیاورد.
‫کونیشی یوکینگا میدانست که این کار ‫غیر ممکن است برای همین
‫درخواست داد تا فرستاده ی دیپلماتیک ‫از چوسان، دو جانبه تعویض شود،
‫با این امید که هیدیوشی چون ‫با روابط دیپلماتیک آشنا نبود
‫این ماموریت را به عنوان یک مراسمِ تسلیم شدن، بپذیرد.
‫به هرحال این یک اقدامِ خیرخواهانه ‫برای اجتناب از جنگ بود...
‫چند وقت گذشته که ما اومدیم چوسان؟
‫حدودا چهار ماه میشه که ما اسلحه هامون ‫رو براشون پیشکش فرستادیم.
‫چرا جواب نمیدن؟
‫نایب السلطنه فکر میکنه که ما شاه چوسان رو برمیگردونیم.
‫اگه حداقل یه سفیر رو نَبَریم ‫چه بلایی سر پدرخونده ام میاد
‫چه برسه به من و تو؟
‫سفیرانِ کومشی، سو یوشی توشی،گنزو ‫و داهیرانو زوشین چند ماه
‫بدون اینکه جوابی از دربارِ چوسان ‫بیاد، معطل نگه داشته شدن.
‫سرورم این یک اسلحه است که ‫بهش میگن تفنگ پرنده، در واقع
‫خیلی اسلحه ی قدرتمندیه.
‫تفنگ پرنده.... تو به این میگی قدرتمند؟
‫بله. نه تنها پرنده ها رو میکشه ‫بلکه برای حیوانات بزرگتر هم بکار میره.
‫میتونه یه آدم رو هم بکشه؟
‫بله سرورم
‫سرورم، چطور یه اسلحه ی پرنده کوچک ‫میتونه به یه انسان آسیب بزنه؟
‫من مطمئنم که این فقط میتونه برای کشتن پرنده ها مناسب باشه همونطور که اسمش اینو میگه.
‫در چوسان ما اسلحه های مختلف و قدرتمندتری داریم.
‫بله ،سرورم
‫ولی سرورم بهتون پیشنهاد میکنم که حداقل قدرتش رو امتحان کنید
‫لازم نیست. واسه چی؟
‫به هر حال این یه پیشکشه.اجازه بدید توی اسلحه خانه ی سلطنتی نگه داری بشه
‫هر طور شما بخواید ،سرورم
‫نمیتونیم اینجوری برگردیم
‫اگه یه سفیر رو برنگردونیم ‫فقط "سپوکو" درانتظارمون خواهد بود.
‫وقتشه یکبار برای همیشه تمومش کنیم.
‫بهترین شاهزاده ی خانواده ی سلطنتی چوسان کیه؟
‫گفتی که فرستاده ی ژاپنی اینو گذاشته؟
‫بله ، و یه فرصت خواستن که شما رو ببینن.
‫احمقا! چطور یه شاهزاده میتونه با فرستاده های خارجی ملاقات کنه؟
‫اسم محل ملاقات رو گفتن؟
‫ارباب در جستجوی خورشیده اما خدمتکار سرگردونه،
‫زمانی که خورشید غروب میکنه، تاریکی نمایان میشه.....
‫سکوت و ارامش صبح هیچوقت برنمیگرده. ‫چطور میشه عزاداری نکرد؟
‫شاهزاده کوانگهه!
‫درود، وزیر یو
‫آرامش صبح، منظورش به چوسانه، درسته؟
‫شما هم باید همون نامه ای که من دریافت کردم رو دریافت کرده باشید
‫سرورم، اجازه بدین بهتون درود بفرستم. ‫من سو یوشیتوشی هستم.
‫من گنزو هستم.
‫فرمایش تون؟
‫از متنِ نامه میشه گفت که این یه اجتماع نیست.
‫این یه تفنگ فتیله ای ــه.
‫میخواید تستش کنید؟
‫حالا ماشه رو فشار بدید.
‫این ژاپن امروزیه
‫بیش از 200 هزار نفر سرباز با این اسلحه ها مجهز شدند.
‫ما میخوایم که شما شاهزاده گوانگهه و نخست وزیر ‫به این موضوع اگاه باشید.
‫چرا؟
‫سرورم
‫اندازه ی ارتش و اسلحه های مخفی ‫اینها مسائلِ امنیت ملی هستن.
‫چرا دارین این رازها رو فاش میکنین؟
‫برای زنده موندن.
‫اگر قرار باشه جنگی اتفاق بیوفته ‫مردم جزیره ی تسوشیما بینِ
‫دو کشور، در آتشش میسوزن.
‫ما میخوایم جلوی جنگ رو بگیریم ،کمکمون کنید.
‫ما میخوایم جون مردم رو نجات بدیم.
‫نمیدونم چقدر از حرفایی که میگن رو باور کنم
‫اگه همش حقیقت باشه چی؟
‫شما باید به پدرم توصیه کنین که یک فرستاده ‫بفرسته به ژاپن، همونطور که اونها گفتن.
‫ولی عالیجناب، ژاپن رو به عنوان یک کشور غیر متمدن به حساب میارن
‫و همچنین ایشون با مردی که ‫بهش میگن "کامپاکو" مخالفن.
‫پس ما باید بشینیم و منتظر باشیم اونها حمله کنن؟
‫هنوز حرف هاشون تایید نشده.
‫ما باید در این مورد محتاط باشیم سرورم.
‫میدونم ، برای همینه که باید سفیر بفرستیم.
‫یک بار دیدنش با ارزش تر از صد بار شنیدنشه.
‫حداقل نباید بررسی شون کنیم؟
‫این خطای منه که عالیجناب گوش نمیکنن... متاسفم.
‫خطای هر دوی ماست.
‫به من میگن ولیعهد این کشور ‫ولی هیچ کاری نمیتونم انجام بدم....
‫همینطور از ترسِ ناراحت کردنِ پدرم ‫جرئت نمیکنم کاری بکنم.
‫ستوان...
‫از پایتخت نامه اومده.
‫از طرف وزیر یو.
‫در سال 1598 یی سون شین خدمت ‫خودش را در ارتش به عنوان افسرِ
‫یی کوانگ، استاندارِ استان چولا، آغاز کرد.
‫زمانی که افتخارِ او بخاطر ‫خدماتش در نبردِ "شیجون"
‫پس از تحملِ شرمِ تنزل رتبه اش ‫به یک سرباز عادی، بازگشت
‫دربار در جستجوی یک استعداد ‫ارتشی بود و قصد داشت
‫از روشِ درست ارتقای رتبه چشم پوشی کند.
‫پیشنهاد موافق وزرای جناح ‫راست و چپ، چونگ آن شین و
‫و یی سان هه، یی سون شین را در دو انتخاب ‫اولیه قرار داد,، ولی مخالفت سرسختانه ی
‫جناح مخالف، انتصاب او را به تاخیر انداخت.
‫درنهایت، با درخواست رسمی استاندار ‫چولا، یی کوانگ، یی شون شین
‫یه مقام افسری ارتش رسید.
‫او عملاً دوباره از رتبه ای که به کسانی که
‫به تازگی آزمون خدمت به ارتش را ‫پاس کرده بودند، شروع کرد.
‫این اتفاق سه سال قبل از آغازِ ‫جنگ چوسان-ژاپن بود.
‫دویست هزار نفر؟
‫دویست هزار سرباز با اسلحه های آتش زا...
‫اگر ادعای اونها حقیقت داشته باشه ‫شانس پیروزی ما خیلی کمه حتی اگه
‫کل ارتش چوسان رو کنار هم بیاریم.
‫تو باورشون داری؟
‫ما اول باید ادعاشون رو تایید کنیم
‫ادعاشون رو تایید کنیم؟
‫اجازه بدید ما همه ی اطلاعات و ‫جزئیاتی که از ژاپن داریم رو مرور کنیم.
‫فقط در اونصورت عالیجناب توجه میکنه به مشاوره ی ما.
‫چرا با نقشه شروع نمیکنیم؟
‫اوه نه؟
‫منو ببخشید ارباب، باعث شدم برنج تون بریزه...
‫اشکال نداره.
‫هرچی که به دست میاری ‫و از دست میدی، به خواستِ بوداست.
‫بودا میخواد چوسان رو به دست بیاره؟
‫اون همونجا توقف نمیکنه. ‫اگه پیروانش با هم متحد بشن
‫همه چیز تحتِ امرش خواهند بود.
‫من دوست دارم وظیفه خودمو...
‫متاسفم ،ارباب... ‫این اخرین حد استعدادمه...
‫نه، بودا با فداکاری تو، تحت تاثیر قرار میگیره.
‫چطور پیش رفت؟
‫مطمئن باشم کسی ندیدت؟
‫بله قربان.
‫مطمئن شو کسی نیاد داخل اتاق.
‫بله قربان
‫این نقشه ی مرز های متحد و زمین ها ‫طی سلطنتِ شاه ته جو ــه. (اولین شاهِ چوسان)
‫پس این بیش از دویست سال قدمت داره. ‫این تنها نقشیه که داریم؟
‫همه همین شکلی ان.
‫چین توی تشخیص دادن جزئیات مشهوره ‫ولی تو حتی نمیتونی مساحتِ ژاپن
‫رو از این نقشه تشخیص بدی.
‫اگر ژاپن اینقدرکوچیکه، پس اونا ‫نمیتونن 200 هزار تا سرباز داشته باشن.
‫اطلاعات دیگه ای هم هست؟
‫آخرین باری که یک سفیر به ژاپن فرستادیم ‫حدود صد سال قبل بوده.
‫هرچی که بتونم رو پیدا میکنم ‫ولی نمیدونم همه اش مفید یاشه یا نه.
‫وزیر یو، حالتون چطوره؟
‫سوک بونگ، کاش قبل از اینکه بیای ‫تو، در بزنی.
‫من تازه از یک سفر طولانی یک ساله از ‫مینگ برگشتم و میخواستم غافلگیر بشی!
‫از طرفی، باید درباره ی تشریفات بحث کنیم؟
‫نمیدونستم کسی باهاته.
‫اسم من هان هو ــه.
‫من یی سو شین هستم.
‫در مینگ چطور گذشت؟ ‫امیدوارم مشکلی برات پیش نیومده باشه.
‫من با آسودگی سفر کردم و از همه جا دیدن کردم. ‫چه مشکلی میتونه پیش اومده باشه؟
‫راستی، وقتی وارد شدم، چیو قایم کردی؟
‫یه کتاب پیشگویی که دنیا رو زیر و رو کنه؟
‫شما دو تا با این اثرِ باستانی چی کار داشتین؟
‫لطفاً نگید که داشتید درباره ی مسائلِ دولت بحث میکردید.
‫تو حتی نمیتونی یه تیکه شیرینی برای این آشغال بگیری!
‫از زمانهای قدیم، شعرهای خوب از ‫شکم های بی بهره بیرون میومد.
‫یک کلمه با ارزش تر از 50 پارچه ی ابریشمه...
‫من ازت خواستم یکی از شعرهات رو بخونی. ‫چرا شعرِ "یوان هونگ تاو" رو میخونی؟
‫همونطور که اون شعرِ بزرگ گفته ‫شعر از شکم های گرسنه میاد. اما من...
‫باید خیلی چیزا تو ذهنت باشه.
‫گمونم آدمی از خیلی چیزا میتونه محروم باشه...
‫سوک بونگ، هستی؟
‫شما بردید ارباب.
‫ما یه شرط گذاشتیم درباره ی زمانِ اومدن تون.
‫ارباب هان گفت شما بعدازظهر پیداتون ‫میشه اما من گفتم شما هرگز
‫وظایفتون رو رها نمیکنین که بیاین اینجا.
‫اون اینجاست؟
‫اون ساعت هاست که منتظره.
‫این چیزیه که دنبالش میگشتی؟
‫بازرگانان با تجارت های مکرری که ‫با ژاپن داشتند این نقشه رو کشیدند.
‫ما قبلاً همو دیدیم؟ ‫آشنا بنظر میای.
‫من یه چهره ی خیلی معمولی دارم. ‫معمولا بهم اینو میگن.
‫این یه مورد کمیابه، و من دوست دارم ‫همینجوری پاداش بگیرم.
‫چقدر کافیه؟
‫پول برای ما اهمیتی نداره
‫گروه بازرگانی ما دوست داره ‫توی ماموریت سیاسی بعدی شرکت کنه.
‫یک بازرگان میتونه یک شخصیت رو بهتر قضاوت کنه.
‫همه ی افراد سیاسی مثل هم نیستن. ‫این مرد، اهل لطف کردن نیست.
‫من دنبال لطف نیستم. ‫این یک قرارداد تجاریه.
‫به این شخص گوش کنید!
‫بیا. من بهت پاداش میدم
‫بفرما!
‫ارباب چو از مینگ ‫خیلی خوشحال میشه!
‫راحیه ی خوش جوهر رو بو بکش!
‫منظورت بوی خوش پوله!
‫من کنجکاوم.
‫تو بهم گفتی به هرقیمتی به دستش بیارم ‫پس من انجامش دادم و نمیدونستم بخاطرش
‫چی میگیرم اما هیچوقت تصور نمیکردم ‫که خوشنویسی ات رو بهم بدی.
‫خیلی با ارزشن و تو هرگز نمیفروشی شون حتی اگه
‫مردم از چوسان تا مینگ براش صف بکشن.
‫این نقشه انقدر مهمه؟
‫نمیدونم . فقط امیدوارم خیلی دیر نشده باشه.
‫ستوان یی ته وون مُرده و بیش از صد افسر دریایی گم شدن.
‫اگر اونها راهزن باشن، میتونن یه همچین آسیبی ‫رو به یک ارتش آموزش دیده وارد کنن؟
‫قربان.شنیدم دنبال من میگردید.
‫اطلاعات نشون میده تو اهل نوک دو هستی، درسته؟
‫بله، قربان
‫خب تو شاهد حمله ی دزد های ‫ژاپنی در سال 1587 بودی؟
‫البته. ‫اونها آدمای بد طینتی بودن.
‫میتونی در موردشون بهم بگی؟ ‫چی پوشیده بودن؟
‫لباس وظیفه پوشیده بودن، یا لباسهاشون متفاوت بود؟
‫اونها مثل یه دسته عروسک به صف شده ‫بودن و لباسهای یکسان
‫و کلاه نوک تیز پوشیده بودن.
‫لباس سربازها...؟
‫اسلحه هاشون چی؟ ‫به غیر از نیزه و شمشیر اسلحه دیگه ای هم داشتن؟
‫من توی اون اشوب متوجه چیز دیگه ای نشدم.
‫ولی با هر بار حمله، صدای زیادی ایجاد میکردند.
‫من زن و بچم رو توی تپه ها پنهان کرده بودم ‫ولی همچنان صدای بلندی
‫که مثل پرتاب توپ یا چیز دیگه ای بود رو میشنیدیم.
‫یعنی از تفنگ فیتیله ای استفاده میکردن؟
‫بیشتر از بیست تا کشتی جنگی ‫داشتن که به بزرگی کشتی های ما بود.
‫اونها به سرعت ارتش ما رو از کار انداختن ‫و چهار تا از کشتی های جنگی مون رو گرفتن.
‫درباره ی سربازهای گمشده... ‫سرنوشت شون نامعلومه...
‫اونا دزد دریایی نیستن...
‫این دفعه میخوای گشتِ نوک دو ‫هونگ یانگ و کاریپو باشی؟
‫با اجازه ی شما،قربان.
‫نه، اجازه داده نمیشه.
‫قربان!
‫تو دیگه افسر استان چولا نیستی.
‫تو امروز به یک محافظ سلطنتی ‫و پیام رسان منصوب شدی.
‫تبریک میگم.
‫خیانت؟ ‫تو گفتی، خیانت؟
‫چونگ یو ریپ داره از شرق و غرب ‫اسلحه و نیروی نظامی جمع میکنه
‫وقتی رودِ هان یخ بزنه، به قصر حمله میکنه؟
‫اون به قصر نفوذ میکنه، منو میکشه ‫تاج و تخت منو میگیره؟
‫عالیجناب
‫وزرا رو خبر کنید. من خودم شخصاً ‫از توطئه کنندگان بازجویی میکنم!
‫تو با چونگ یو ریپ دست به یکی کردی و این ‫خیانت رو علیهِ من برنامه ریزی کردی؟
‫آیا تو برنامه ی خیانت ریختی؟
‫خیانت چیه؟
‫چطور جواب بدیم وقتی نمیدونیم؟
‫چطور جرئت میکنی نقش بازی کنی؟
‫حقیقت داره. ما هیچی نمیدونیم
‫پس چرا دستگیر شدین؟
‫منظورت از دستگیر چیه؟
‫مقامات به ما گفتن بریم به سئول و میگن ‫که ما به کشور خیانت کردیم.
‫خیانت به کشور؟
‫بله. اونا گفتن پول خوبی بهمون میدن...
‫و اینکه ما میتونیم پادشاه رو هم ملاقات کنیم...
‫شغلتون چیه؟
‫زندگیمون وابسته به کمک های مردمه ‫و تو خیابونا زندگی میکنیم.
‫چطور جرئت میکنین این دروغا رو بسازین؟
‫عالیجناب, ما باید حقیقت رو از اونا بفهمیم ‫حتی اگه در طول این کار، بمیرن!
‫اهمیتی نداره.
‫مردان خوب ممکنه کم باشن، اما چونگ یو ریپ ‫نمیتونه بی خانمان ها رو جمع
‫و علیه شاه کودتا کنه.
‫عالیجناب، چونگ یو ریپ فقط یه ‫محققه که به خوندن کتاب علاقه منده.
‫اون کسی نیست که خیانت کنه.
‫موافقم، عالیجناب.
‫مجرمان واقعی کسانی هستن که با این اتهامات دروغین ‫افراد بیگناه را متهم میکنن
‫و باعث پریشانی و ناراحتی شما میشن. ‫اونا باید دستگیر و مجازات بشن.
‫خیلی خب.
‫من تو رو به عنوان دادستان برمیگزینم ‫تا به این موضوع رسیدگی کنی.
‫سپاسگزارم ‫عالیجناب.
‫ملازم، تا حالا سعی کردی یک پروانه بگیری؟
‫قبلاً وقتی جوان بودم این کار رو کردم.
‫اونا همیشه از بین انگشتانم لیز میخورند ‫و منو از گرفتن خودشون ناامید میکنن.
‫ولی یه بار بالاخره تونستم یکیشونو بگیرم
‫ولی سریع پشیمون شدم.
‫من باید خیلی خشن بوده باشم.
‫اون چند بار پر زد و تو دستام مُرد.
‫شاید تاج و تخت هم مثل اون پروانه است.
‫به عنوان یه یک شاهزاده که مشروع ‫نیست، تاج و تخت مثل
‫اون پروانه است که نمیتونم بگیرمش.
‫میخواستم که یک شاه خوب باشم
‫چیزای زیادی بودن که میخواستم ‫عوضشون کنم و همینطور چیزای زیادی که
‫میخواستم بهشون برسم.
‫عالیجناب, شما یه شاه خیرخواه و منحصر به فرد ‫در تاریخ هستید.
‫شک نکنید, آسمان و زمین اینو میدونن.
‫آیا زیر دستانم و مردم هم ‫همین نظر رو دارن؟
‫ممکنه از جانبِ افراد پایین رتبه باشه ‫اما کلمه ی "خیانت" نمیتونه
‫توسط شاه نادیده گرفته بشه.
‫هنوزم فکر میکنن تاج و تخت به من تعلق نداره
‫چون من فرزند مشروع نیستم؟
‫سرورم
‫مثل پروانه ای که تا زمانی که ‫من نگرفتمش نمرده بود،
‫اگه به تاج و تخت نمیرسیدم ‫از، از دست دادنش هم نمیترسیدم...
‫شما تحت بازجویی نیستید.
‫حقیقت اینه که هیچ کس برای بازجویی نیست.
‫این موضوع برای اخرین بار حل میشه ‫وقتی که ته بو بیاد و خودش توضیح بده.
‫وزیر یو، چرا نگران به نظر میاید؟
‫چیزی نیست...
‫من فقط نگرانم چون فقط ادعای ساده ی خیانت
‫باعثِ موجی از به هم ریختگی و بی نظمی میشه. ‫مثلا ارباب چو کوانگ جو رو در نظر بگیر.
‫اگه چونگ یو ریپ واقعا یه کودتا رو ‫برنامه ریزی کرده باشه, چه کسی
‫الان بیشتر سود میبره؟
‫تو زیاد فکر میکنی.
‫چطور میتونی چونگ یو ریپ رو با استاد ‫چو کوانگ جو مقایسه کنی؟
‫اون شخصی با نفوذ بود ‫و دشمنان زیادی داشت.
‫از طرف دیگه چونگ یو ریپ, این روز ها در حاشیه ی شهر
‫غرقِ کتاب خوندنه.
‫نگران نباشید.
‫چطور میتونید اهمیت ندید وقتی خیانت ‫اینقدر شایع شده؟
‫اونا یه مارشال(کلانتر) رو اعزام کردن.
‫احمقی؟ چیه اعزام شدنِ یه مارشال خوبه؟
‫اونا چند نفرو دستگیر میکنن, شکنجشون ‫میدن و بعد روش سرپوش میذارن!
‫از دادرس تا مارشال، همشون شرقی هستن!
‫چونگ یو ریپ یه شرقیه. نه فقط یه مرد شرقی، ‫بلکه یه
‫منافق که به اربابش، یول گوک، خیانت کرد ‫و حزبش رو عوض کرد.
‫اگه اون میتونه به ارباب خودش خیانت ‫کنه، کی میتونه بگه که به شاه خیانت نمیکنه؟
‫و اونایی که از خائن ها دفاع ‫میکنن، خودشون هم خائن ان
‫اما عالیجناب اینو نمیبینن!
‫پس ما باید اونو مجبور کنیم متوجه بشه. ‫این وظیفه ی ما به عنوان زیردستانش نیست؟
‫موافقی؟
‫مشاور کاخ سلطنتی، چونگ چول یه درخواست ‫ملاقات شخصی فرستاده؟
‫عالیجناب, شما باید خائن چونگ یو ریپ رو دستگیر
‫اونو بخاطر جرم هاش، مجازات کنین.
‫یه مارشال فرستاده شده.
‫چونگ یو ریپ با زبونِ خوش نمیاد.
‫اون مردیه که آزادانه درباره ی ‫ساقط کردنِ سلسله ی یی(لی) و
‫جایگزینی اون با سلسله ی "چونگ" صحبت میکنه.
‫همچنین اون یه ارتش قوی پشتش داره.
‫اون نه فرمانده است و نه شاه. ‫یه ارتش چه هدفی میتونه داشته باشه
‫که براش خدمت کنه؟
‫همین زمانی که ما داریم صحبت میکنیم ‫ممکنه ارتشش درحال پیشروی به پایتخت باشه.
‫من ازتون خواهش میکنم از شهر محافظت ‫کنین و برای دستگیری اون یه ارتش بفرستید.
‫من میخواستم دنیا رو عوض کنم ‫اما به نظر میاد زمان من نیست.
‫عالیجناب! عالیجناب
‫عالیجناب! خائن چونگ یو ریپ خودکشی کرده!
‫چی؟
‫او از طریق شکاف ها عبور و به جوک دو ‫فرار کرد، اما وقتی خودشو در محاصره دید
‫جونِ بیون سونگ بوک و پسرش که همراهش بود رو گرفت
‫و خودشو کُشت.
‫عالیجناب, خودکشی اون به معنی پذیرش گناهشه.
‫شما باید بقیه ی خیانتکارانی که همراهش بودن ‫رو پیدا کنین و ریشه ی شیطانی رو خشک کنین.
‫اونوقت هیچکس پیدا نمیشه که جرئت کنه ‫اقدامی علیه تاج و تخت شما انجام بده.
‫بگردین و هر کسی که در این خیانت چونگ یو ریپ ‫رو همراهی میکرد، دستگیر کنین.
‫اوضاع غیرمنتظره شده...
‫اعلاحضرت خشمگینه.
‫امیدوارم اعضای بیگناه فرقه ی برادری شرق ‫آسیب ندیده باشن.
‫گیج کننده است... ‫چرا ته بو باید خودشو بکشه؟
‫به هر حال بهتره برم سراغِ بازجویی
‫و تمومش کنم.
‫سریع! سریع!
‫من باید از توطئه گران بازجویی کنم! سریع!
‫وزیر راست!
‫من الان دادستان هستم.
‫منطورت چیه؟
‫چطور میتونیم بهت اجازه بدیم درباره ی جرمی ‫که خودتون در اون دخالت داشتید, تحقیق کنید؟
‫من؟ معلوم هست چه...
‫منتظر چی هستین؟
‫اون با چونگ یو ریپ برای سرنگونی شاه دست ‫به یکی کرده! دستگیرش کنین!
‫بله, قربان!
‫این چه معنایی میده؟ ‫سریع منو ول کنین.
‫ببریدش! الان!
‫اجرای قانون بخشی از وظیفه ی شما به عنوان ‫محافظین سلطنتی نیست،
‫ولی دست ما بسته است. ‫با اینکه این پرونده ی خیانته.
‫کاملاً با امنیتِ اعلاحضرت، بی ربط نیست.
‫حالا بیاید حرکت کنیم.
‫کی هستی؟
‫من عضو جدید محافظین سلطنتی، ‫لی سون شین هستم که به تازگی منصوب شدم.
‫جدی؟ ‫دنبالم بیا.
‫سال 1589 میلادی، 22مین سال سلطنتِ سونجو. ‫اقدام به کودتایِ چونگ یو ریپ
‫پس از اینکه نامه ای از جانبِ استاندارِ ‫هوانگ هه و دادرسِ "آناک" رسید
‫به طور کلی دگرگون و با خودکشی ــه چونگ همراه شد.
‫شرقی هایی که از چونگ حمایت میکردند ‫اعضای انجمنِ بزرگ شرقی چونگ
‫و هرکسی که هرنوع ارتباطی ‫با چونگ یا همدستانش داشت
‫به خیانت متهم شده و قتلِ عام بی سابقه ای ‫در تمام تاریخ چوسان صورت گرفت
‫که به عنوان "محاکماتِ سال 1589" معروف شد.
‫میتونیم برگردیم خونه قبل از اینکه سال تموم شه؟
‫این واقعا خسته کننده است...
‫شاه و وزراش چی فکر میکنن؟
‫ما به طور واضح بهشون هشدار دادیم, ‫اما به جای تقویتِ مرز ها
‫تنها نگرانی شون، از بین بردنِ دشمنان سیاسی ــه.
‫فکر میکنم وزیر تشریفات یو سونگ ریونگ ‫جزو لیستِ قتل عام باشه.
‫به نظر میاد خدایان چوسان رو رها کردن.
‫پس چرا نقشه ی آکای رو به کامپاکو برنگردونیم ‫و بهش توصیه کنیم
‫تا چوسان رو تسخیر کنه؟
‫فکر میکنم باید استعفا بدم.
‫تسلیم شدن میتونه بهترین کار باشه برای الان.
‫وزیر یی...
‫یون دو سو و چونگ چول الان مصمم ان تا ما رو نابود کنن.
‫ما کار اشتباهی انجام ندادیم.
‫چرا ما باید خودمونو کوچیک کنیم و سربه سرشون بذاریم؟
‫وزیر جناح راست، چونگ اون شین کار اشتباهی ‫انجام نداد و ببین
‫چه اتفاقی براش افتاده. الان حقیقت مهم نیست،
‫غربی ها همشون میخوان ما رو خائن جلوه بدن
‫و اعلاحضرت هم اونا رو باور داره.
‫دنیا اونقدرا هم ساده نیست. ‫وحقیقت همیشه آشکار نمیشه.
‫تو دقیقاً از چی میترسی؟
‫آیا همه چیز رو درباره ی نبرد ‫شیجون فراموش کردی؟
‫تنها دلیلی که باعث شد تا ما بتونیم از ارتش ‫مرکزی کمک بگیریم,
‫به خاطر حمایت قوی شرقی ها از وزیر ‫چونگ اون شین بود.
‫این نتیجه ی خورد کردن وزیر ‫یون دو سو و غربی هاییه که
‫با اعزام نیرو ها مخالفت کردن!
‫فرمانده ی ارشد!
‫اونا میتونن همه ی ما رو شرقی صدا بزنن ‫اگه اینو میخوان.
‫و اونا ما رو هم محاکمه خواهند کرد.
‫من میدونم که تو با وزیر یون مرتبط هستی.
‫برای من یه قرارِ ملاقات ترتیب بده, تا بتونم ‫درباره ی نبرد شیجون بهش توضیح بدم.
‫توضیح؟ ‫چه توضیحی؟
‫ما جون خودمون و افرادمون ‫رو تو اون نبرد به خطر انداختیم
‫و پیروزی و افتخار نصیب مون شد.
‫تو خیلی ساده لوحی.
‫همه نبرد ها تو میدانِ جنگ صورت میگیرن؟ ‫این, دوست من, یه جنگ خشونت باره.
‫تو نمیتونی اونا رو با وحشیا(بربرها) مقایسه کنی.
‫اگه اونا یه جنگ راه انداختن, با اونا بجنگ.
‫اونا چیزی جز دیوان سالارای تشنه به قدرت، نیستن.
‫اگه به جنگ اصرار کنن, بگیرین شون ‫و بندازینشون سمتِ وحشیا!
‫این آدمشون میکنه!
‫قربان...
‫نمیخوام ببینم.
‫من نمیخوام بزدلی ــه فرمانده ی پایگاه شمالی رو ببینم.
‫اون یه رهبر بلند پایه در شمال ــه.
‫چرا او به مردانِ پست و پایین رتبه سرخم کرده؟
‫ستوان وو, یه جنگجو نباید تسلیمِ کسی بشه.
‫یه جنگجو فقط باید از دستورات شاه و ماموران ‫عالی رتبه اش اطاعت کنه.
‫میفهمی؟
‫بله, قربان...
‫ایا این اطلاعات قابل اعتمادن؟
‫شنیدم اون چندین بار به ژاپن رفته.
‫پس هر چیزی که سفیر گفته میتونه درست باشه.
‫من فکر میکنم ژاپنی هایی که ‫در سال 1587به سواحل جنوبی حمله کردن,
‫از تفنگ فتیله ای استفاده کردن.
‫اگه اونها چنین ارتش بزرگی داشته باشن, ‫ما نمیتونیم اونها رو متوقف کنیم حتی اگه
‫همه ی نیرو هامون رو هم جمع کنیم.
‫راهی برای هشدار به پادشاه وجود نداره؟
‫اعلاحضرت روی محاکمات تمرکز کردن.
‫این غیر منطقیه از اونجایی که ‫تاج و تخت ممکنه تهدید شده باشه.
‫اما چطور تونست باور کنه که وزیر راست ‫در این قضایا درگیر بوده؟
‫این کاملا مسخره است.
‫اما ما چیکار میتونیم بکنیم؟ ‫این چیزیه که باید باهاش دست و پنجه نرم کنیم.
‫وزیر...
‫اون واقعا تاج و تخت رو از دست میده ‫اگه نتونه دزدانی که به دنبال
‫کشور و تاج تخت هستن رو بگیره.
‫نمیتونه اینو بفهمه؟
‫هیچی به راحتی دیده نمیشه.
‫من نمیتونم بگم که چی واقعیه و چی، خیالی.
‫وقتی در رودِ تومان به مصافِ جورچن ها رفته بودیم
‫من تو جنگل گم شده بودم. افرادم و ‫مافوق هام هم گاهی همینطور میشدن.
‫پس زمانی هم بوده که نیزه هامون همراهِ هم
‫به سمتِ دشمن پرتاب شده؟
‫کل کشور در سردرگمی شدید به سر میبره.
‫ممکنه یک دشمن با قدرتی تصورنکردنی ‫در سراسر دریا وجود داشته باشه.
‫اما شاهِ من و سربازانش نیزه ‫هاشون رو به کجا نشونه گرفتن؟
‫هممون باختیم؟
‫یه توطئه گرِ خیانتکار وجود داره...
‫و کسانی هم هستن که میخوان ازش حمایت کنن.
‫عالیجناب...
‫چونگ یو ریپ و همدستانش دنبالِ چی بودن؟
‫اونا واقعاً دنبال تاج و تخت من بودن؟
‫و کسانی هم هستن که از این فرصت برای تقویتِ
‫قدرت حزب شون استفاده میکنن.
‫پس اونا کی ان؟
‫بین اونا کدومشون خدمتگزار صادقِ منه؟
‫بدن چونگ یو ریپ را از قبر ‫بیرون بیارین و قطعه قطعش کنین.
‫همه ی مقامات رو از هر رتبه ای جمع کنین و ‫مجبورشون کنین از اول تا آخرش
‫رو شاهد باشن!
‫اندام های قطع شده رو به هر یک ‫از استان های کشور بفرستین!
‫به هر مرد و زن و بچه ای در این کشور نشون بدین که ‫برای کسی که به شاه خیانت کنه، چه اتفاقی می افته!
کاری از تیم ترجمه ی امپراطور فیلم @emperor3film